Langs de kustweg, net ten noorden van Äleklinta, ontdekten we deze idyllische plaats. We vonden ze in geen enkele reisgids en er stonden ook geen aanwijzingsborden er naartoe.
Dit voormalig vissersdorpje ontstond begin 19e eeuw en is nu verlaten. Het ligt in een mooie omgeving. Er staan 9 hutten, opgetrokken uit kalksteen en met een rieten dak. Ze bestaan uit slechts één kamer. Achter de hutten staan kalkstenen omheiningen, hier bevonden zich droogrekken voor het drogen van de visnetten.
Aan de voorkant van de huisjes staan hier en daar lieren om de boten aan land te trekken. Op Öland waren de boeren dikwijls ook vissers. De visserij was gericht op zelfvoorziening. De meest gevangen vissoorten waren haring en kabeljauw. Sinds 1985 staat Bruddesta op de monumentenlijst. Het is dan ook één van de mooiste en best bewaarde vissersdorpjes van Öland, gelegen aan de mooie Stenkusten.
