Deze kerk uit de 13e eeuw is nu een goed bewaarde ruïne. Het is één van de best bewaarde verdedigingskerken van Zweden. De kerk staat aan de weg naar de haven van Källa. Deze haven was lange tijd de belangrijkste haven van Öland. De kerk werd gebouwd als reactie op de aanvallen van de Baltische piraten en had dus een verdedigingsfunctie. De zware muren dienden als bescherming voor de lokale bevolking.
Na de bouw van een nieuwe kerk raakte de oude kerk in verval. Het dak is bewaard gebleven maar de binnenstructuur is niet meer helemaal intact. De kerk is alleen op zondag in juli en augustus open tegen een kleine vergoeding, maar de omliggende tuin is altijd vrij toegankelijk. Vlakbij de kerk zijn 2 offerbronnen. De kerk had zowel een profane als een religieuze functie. De kerk en haar omgeving vormen een zeer waardevol, cultuurhistorisch geheel. De kerk kan worden gehuurd voor speciale gelegenheden zoals bruiloften, doopvieringen en concerten.
Volgens een runensteen werden de bewoners van Öland bekeerd tot het christendom in de 11e eeuw. Rond deze tijd werd een kerk, een staafkerk met houten muren, gebouwd op deze plaats. Deze kerk brandde in de 13e eeuw volledig uit waarschijnlijk door een vijandige aanval. Omdat het woelige tijden waren werd een nieuwe kerk gebouwd ditmaal van steen zodat mensen hier een toevluchtsoord hadden. Het middenschip kreeg 4 kruisgewelven. Boven die gewelven werd een vloer aangelegd zodat pelgrims hier konden overnachten en voorraden konden opgeslagen worden. Enkele tientallen jaren later werd er nog een vloer bijgemaakt als uitkijkpost en om de kerk te verdedigen. Van de 17e tot het begin van de 20e eeuw was Källa de belangrijkste haven op Öland.
Het kerkhof rond de kerk is omringd door een muur van kalksteen en graniet en heeft 4 ingangen. Deze muur is een belangrijke markering van de gewijde grond. De twee toegangspoorten tot het kerkhof die het dichtst bij de kerk staan zijn de zuid- en de westpoort. Ze zijn gemaakt uit kalksteen en hebben trapgevels met rijkversierde kalksteen van Borgholm Slott. Aan de noordkant van het kerkhof is eveneens een toegangspoort uit kalksteen, deze poort werd gebruikt voor begravingen van mensen die aan deze kant werden begraven, zoals armen of mensen die een zondig leven hadden geleid. Deze schaduwrijke noordkant werd als een plaats van het kwaad beschouwd, criminelen werden hier pas begraven als de zon was ondergegaan.In een hoek van het kerkhof is de Sankt Olafs bron. Een bron werd vroeger beschouwd als een bron van het leven en als de bron leeg kwam te staan betekende dit het einde van de wereld. Vanaf de 13e eeuw werden bronnen vaak toegeschreven aan heiligen en deze bron aan de Noorse koning Olaf die ervoor zorgde dat Noorwegen katholiek werd. In al de noordelijk gelegen landen werd hij als een heilige vereerd. De bron was volledig vergeten tot men in 1960 een grote boom verwijderde uit de bron. Nu staat de bron leeg en is slechts een meter diep.
